تورا من چشم در راهم

آرامگاه شناسی و تاریخ

 

در اخبار خواندم که سایت آرامگاه ظهیرالدوله بر روی شبکه ی اینترنت قرار گره است. خبر هم به گونه ای بود که زیارت قبور و فاتحه خوانی اینترنتی را تداعی می کرد. وقتی به سراغ سایت رفتم خبرهای دیگری بود. سایت یک سایت آرامگاه شناسی بود و اطلاعاتی در این زمینه داشت که گمان می کنم به کار مورخان بیاید.

   سمترولوژی(ِِِِِِCemeteriology)یا دانش آرامگاه شناسی می‌کوشد از راه بررسی آثار آرامگاهی به تاریخ راه برد. آرامگاه‌ها در زمره‌ی آثار تاریخی و بدین سبب از دریچه‌های راهبرد مورخان به منابع تاریخی و بازآفرینی تاریخ است. بررسی آرامگاه‌ها می‌تواند نکته‌های مهمی‌را برای مورخان آشکار کند. ، آگاهی‌های درباره‌ی طبقات و اقشار مختلف اجتماعی چون میزان سن تقریبی مردم یک جامعه و شیوه‌ی زیست و مرگشان به دست می‌دهد.

   آرامگاه‌های شخصی که به اشخاص برجسته و نخبگان جامعه تعلق دارد و مزار صوفیان، شاعران، دانشمندان، سیاستمداران و هنرمندان است بیشتر محل توجه قرار دارد. بسیاری از این آرامگاه‌ها به مرور زمان دچار آسیب‌های جدی شده است و رو به نابودی دارد. بسیاری از آرامگاه‌ها در پروژه‌های توسعه‌ی شهری محو معدوم شده است و امروزه دیگر نامی‌از آن‌ها نیست. طبیعی است که پژوهش و بررسی این آرامگا‌ه‌ها در شمار کارهای آرامگاه شناسان قرار داشته باشد.

   آرامگاه شناسی شاید در زمره‌ی دانش‌هایی باشد که  امروز می‌توان سنگ بنای فردای آن پی‌ریزی کرد. طراحی مجموعه‌های آرامگاهی ویژه برای اقشار مختلف اجتماعی می‌تواند در پایه ریزی فردای این دانش مؤثر باشد.

    مهمتر از آن حفظ و حراست از مجموعه‌های آرامگاهی امروز است که می‌تواند برای باستان‌شناسان، مورخان و مردم شناسان اهمیت داشته باشد. مجموعه‌ی آرامگاه‌هایی را باید حفظ و حراست کرد و باور داشت که این مجموعه‌ها بخشی از میراث مدنیت ماست و نباید بی ارزش تلقی شود. سایت آرامگاه ظهیرالدوله راببینید. 

بازگشت به صفحه قبل »

ارسال ديدگاه

//:http